دیروز اجرای تصنیف مرغ سحر استاد شجریان را در کنسرت با شکوه و تاریخی هم نوا با بم می دیدم

باور کنید هر بار که این کنسرت را می بینم مانند حضاری که در سالن بودند لرزه بر اندامم می افتد

اگر این کنسرت و اجرای مورد بحث را دیده باشید ناخود آگاه اشک از چشمانتان جاری می گردد ولی واقعا به علل ماندگاری این تصنیف اندیشیده اید؟

اگر به شعر این تصنیف دقت کنید و کلمه کلمه آن را بخوانید آن را فریاد درون خود خواهید دید.

مرغ سحر ناله سر کن ...داغ مرا تازه تر کن
زاه شرر بار این قفس را ... بر شکن و زیر و زبر کن
بلبل پر بسته ز کنج قفس در آ ... نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه این خاک توده را .... پر شرر کن
ظلم ظالم جور صیاد .. آشیانم داده بر باد
ای خدا ای فلک ای طبیعت .... شام تاریک ما را سحر کن
نو بهار است گل به بار است ...ابر چشمم ژاله بار است
این قفس چون دلم تنگ و تار است
شعله فکن در قفس ای آه آتشین... دست طبیعت گل عمر مرا مچین
جانب عاشق نگه ای تازه گل از این بیشتر کن بیشتر کن بیشتر کن
مرغ بیدل شرح هجران مختصر مختصر کن

(ملک الشعرای بهار)

من سعادت حضور در کنسرت اصفهان استاد را داشتم

واقعا جای همگان خالی که در قسمتی که استاد

ظلم ظالم جور صیاد .. آشیانم داده بر باد
ای خدا ای فلک ای طبیعت .... شام تاریک ما را سحر کن

را می خواندند احساس می کردم سقف سالن دیگر تاب صدای مردم را ندارد . گروه زیادی دوست دارند  در کنسرت استاد حضور پیدا کنند که تنها این شعر را بشنوند و اگر استاد به آنان اشاره کرد با او هم نوا بخوانند.

من این تصنیف را به درفش کاویانی تشبیه می کنم.........

البته این تنها نظر شخصی بنده است.

همیشه شاد و همیشه خوش باشید.

دریافت نت اجرای تار و سه تار

اجرای مرغ سحر در کنسرت هم نوا با بم

منبع : سایت ‌بی بی سی

عکس هایی از پاسارگاد که در نوروز ۸۷ گرفته ام را در آدرس ذیل قرار می دهم .

http://community.webshots.com/slideshow/103300743;jsessionid=abche8Birj4W0_7Hx2IKr?user=1

دیدنشان خالی از لطف نیست.به دلیل اینکه حجم عکس ها زیاد است از قرار دادنشان در این صفحه منصرف شدم.

البته فقط از پاسارگاد چیزهای سنگین که نتوانسته اند از ایران خارج کنند مانده است و آن هم واقعا در معرض نابودی است . اما باز نمایانگر تمام شکوه از دست رفته ماست.

سال نو مبارک البته کمی با تاخیر

امیدوارم روزهای نخستین سال نو خوب و خوش بوده باشید

پندی برای تمامی دوستان

نوبهار است در آن کوش که خوش دل باشی

که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

با دیدن عکس فوق شاید بیشتر به منظورم پی برده باشید.......