فضای انتخاباتی ما ایرانی ها هم مثل دیگر موارد ما منحصر به فرد و تعجب بر انگیز و به اعتقاد من کمی خنده دار یا گریه دار است.

از عدم رعایت اصول اخلاقی تهمت و افترا میتینگ های مسخره بستن خیابان ها حمایت های فرمایشی و ..................... گرفته و اوج آن انتقاد و تهمت های بی منطق که حتی ماهیت رئیس جمهور را زیر سوال می برد.

و چه شهوتی است این شهوت قدرت که تمام لذت های دیگر را با خود به همراه خواهد آورد.

وقتی گروهی پس از چهار سال منصب داری در هفته آخر به یاد افشا گری می افتند و حتی این فهم سیاسی را ندارند که وطیفه قوه مجریه و قوه قضاییه تفکیک شده از هم می باشد.

به اعتقاد من برنامه مناظره و سخنان احمدی نژاد بیش از هر چه توهینی بزرگ به قوه قضائیه بود.

من قصد تحلیل سخنان احمدی نپاد را ندارم.

فقط درد دلی بود که با دیدن صحنه هایی که این چند روزه و مخصوصا دیشب مشاهده کردم بر زبانم جاری شد که با چشم می بینی که مردم از اندک آزادی به دست آمده چه استفاده ها و چه سو استفاده های می کنند.

و این سوال در ذهنم که آیا امکان درک دموکراسی و تنها درک دموکراسی و آزادی برای مردم ما که هیچ آموزشی در این باره ندیدند وجود دارد؟

و بسیار دلم از این شهر گرفته است.